28 Ağustos günü karardı güneş
Acı haber sardı içimizi yandı yürek
Görebilseydin çaresizliğimizi
Bilmek kolay düşünmek zor
İçimiz buruk acımız büyük
Bu ne acele bu ne telaş
Dostlarınla bir vedalaş
Gidişin sonsuzluk varış hakka
Nasıl söyleyelim senin öldüğünü.
Elveda demeden bindin başsız ayaksıza
Kabrin geniş mekânın cennet ola
Söyle dost ben kime ne deyim
Avukat yaşar Ünal öldü mü deyim
Ben inanmadım ki inansın sevenlerin
Söyle dost neydi bu acelen
Daha kaçtı yaşın neydi telaşın
Büktün boynumuzu döktün yaşım
Bir elveda demeden çektin de gittin
Bumuydu kavlimiz böylemiydi kardeşlik
Seni sevenleri ağlatmak mıydı ahtın
Küstüm kardeşlik sana ben küstüm
Bir elveda demeden sessizce gittin
Kalk gör nede çok sevenin varmış
İncitmedin bir kulu yıkmadın gönülü
Söyle ben nasıl derim yaşar Ünal öldü diye
Seçtin işin kolayını uyanık çıktın
Herkesin sırasını yüklendin de gittin
Kor alevleri yüreğimize ektinde gittin
Kabrinin başında dualar ettim
Söyle kardeş acelen neydi gittin
Bir elveda demeden çektin de gittin
Varış kutlu yer mekânın cennet
Karşılayanın çoktur büyüktür soyun
Bari bir selam söyle varınca oraya
Mekânın cennet toprağın bol olsun
Sen uyanık çıktın yaşar Ünal ım
Bir elveda demeden sessizce gittin
Belliydi yaşarken uysaldı huyun
Üzmemek için seni sevenleri
Uzaklarda sessizce öldün de gittin
Hüsamettin Ünal
30 Ağustos 2008.Elbistan
Av. Yaşar Ünal a İta fen
