İsyanım var dünya sana kadere
Derdi sıkıntıyı hep bana verdin
Doydum yıllar yılı gama kedere
Durmadan yaşamın ipini gerdin
Çaldın beni benden bu muydu derdin
Hayat bir yalanmış artık usandım
Riyakâr yaşamı ben gerçek sandım
Aklım firardaymış nasıl da kandım
Halime gülüpte alay ederdin
Çaldın beni benden bu muydu derdin
Sanki insanım ben köhne ve bitik
Mazi oldu dünler ahvalim yitik
Hayata başladık tükendik bittik
Ömrün damlasına bedel biçerdin
Çaldın beni benden bu muydu derdin
Kurumuş dudakla yol gözlediğim
Yağmur damlasıydı hep izlediğim
Bir ateş ki yakar sır gizlediğim
Yandıkça yakardın yakar geçerdin
Çaldın beni benden bu muydu derdin
Güneşe uzanmaz ince dallarım
Uçmaz gönül kuşum tutmaz kollarım
Kimseler anlamaz harap hallerim
Yorgun bedenimi yerlere serdin
Çaldın beni benden bu muydu derdin
Avşaroğlu der ki geldi kondular
Delindi gökyüzü yağdı dindiler
Kopuyor kıyâmet gökten indiler
Eninde sonunda murada erdin
Çaldın beni benden bu muydu derdin...
