Yaralı bir güvercin gördüm rüyamda
Kanatlarından sanki kan damlıyordu agır agır
Uçmaya çalışıyor ama uçamıyordu
Yakaladım onu baktım ona yakından
Kanadı degil yüregi kan aglıyordu
Ürperdim ve uyandım kalktım yatagımdan
O yaralı güvercin sendin be gülüm
Güvercinin gözlerinde gördüm seni
Bu sabah takvime baktım bügün 16 Şubat
Bu,gün senin dogum günün dogum günün be gülüm
Her zaman oldugu gibi gene unuttum unuttum be gülüm
Ama sen hatırlattın yine senin dogum gününün oldugunu
Hep arar hatırlatırdın bana kıvırcık bügün ne diye
Sonra hatırlardım senin dogum günün oldugunu
Gene hatırlattın bana rüyamda gördüm seni
Beyaz gelinlikle degil ama beyaz bir güvercin olarak
Ama dogum gününü bir tek ben kutlamıycam
Senin dogum gününü tüm dunya kutluyor
Milletin yüregini bak esengül özarslan ateşi sarıyor
Bir tek senin degil tüm dünyanın yüregi yüregi kanıyor
Anneme diyeyim dedim bacımın dogum günü bügün diye
Ama dilin tutuldu yüregim taş kesildi söylemedim bilmem niye
Anam her gün aglıyor esengülüm yavrum diye diye
Bir köz daha düşürmedim sustun söylemedim dogum günün diye
Biliyorum ki analar hiç unutmaz yavrusunu
Koyun bile meler kaybedince kuzusunu
Biliyorum ananım tek ama tek arzusunu
İster yanında kına yakıp gelin eyledigi yavrusunu
Dogum günün kutlu olsun melegim
Pasta ile degil yanına dualarla geleyim
Senin nur yüzünü bir daha bir daha göreyim
Sonra bırak mutlu bahtiyar yanında öleyim
