Tüm kadim ve spritüel öğretilerde önce benliği ortadan kaldırmanın uğraşı vardır. Yunus Emre, Mevlana, Hallaç-ı Mansur, Ramtha, Lao-Tzu, Osho, Budha, Bartholomew,Cibran, Hayyam ve daha bir çokları gibi ben ötesi benleri bulma ruh sığınağındayız aslında.
İtirazlarım var bu ruh devrimcilerine. Ruh ile eş, eş ile ruh arasındaki bağıl bağlamları bir merkeze bağlamanın yanlışlığını bilim açıklayamaz.
“Birbirlerine madde planında rastlayabilen çok, çok az sayıda eşruh vardır. Bu çok ama çok nadir bir olaydır !!! Eğer takıntılarını gidermeden rastlamışlarsa bu birleşme patlayıcıdır. Çünkü her ikisi de tüm tutarsızlıklarıyla karşılaşmaktadırlar. Bu kendi kendinizle güreş tutmaya benzer. Kim bilir kaçkere kendinizi mutsuz ve sefil yapmışsınızdır ? Bunu katlarıyla çarpın öyleyse....” Ramtha,
- “EŞRUHUNU” bulma karışımında seni kendime ruhsal bir harita kıldım. Eşruhumla, eş huyum arasında özsel patlayıcın hala yüreğimde. Bu yüzden ruh yüzünün fotojenlerinde zenliğin gönlümde peri suret olarak kalır.
-Takıntılarımız denklemi farkındalığın işlemi olduğu için çekim güçlerimiz aynı dünyaya aktı.
-Eşruhumuzla, eş seçme huyumuz arasındaki içsel bağ, biz her zaman güzelliklere taşıyamabilir.
- Seçimlerimiz karakter ağacımızın kökleriyle bağıl bağlantısı var. Herkes kendi karakter ağacının gölgesinde eşruhunu tümler seçtiklerine.
- Öteki benliğimiz ne kadar öteki sorun orda başlar.Çünkü içsel enerji henüz yaşayamadıklarımızın elektriği konumundadır. Deneyimlerimizle deneyemediklerimiz arasında özsel bir geçit var.Bu bizim seçimlerimize geçiş olur. Ve istemlerimizle içimizde tasarlanan istenmeler arasında seçimlerin açlığı başlar.İşte bu yüzden eşruhumuz,karşı cinsin ruhuna doğru akışa geçer.
-İstemlerimizin denklemi bilincin ışığıyla kendini bulur. İstediklerimize önce istendik oluyoruz,kendimizi hissettiğimiz an karşı cinse özdeş eğilimler büyütüyoruz.
Böylelikle içimizde kaydedilmiş olan deneyimlerinin adresi ruhun süzgecinden geçiyor, arayışa şifreleniyoruz. Ve arayış kendimizi bölmeye ayırmaktır. İç çocuğumuzun açlıkları
Artıkça eşruhumuzu bulma eğilimi artıyor.Bazen de toplumsal ritüeller zorlar bizi.
Merkezde kendine olmak, kendinde kalmak, kendinden geçmek, kendini bulmak arasında kalırdı... % - Olma haline ulaşmakla,olma halinde kalmak arasında çetrefilleri aşan, geçen kendini bulur. Sağlıklı bir ben’e doğru benliğinin bütünlüğündeki mistik özlere doğru hayıflanırız.
“ OLAN ile olmayan hale ulaşmak, benliğinin bütüncüllerini tümlemektir. Kendimize ait bir dünya ve düzen kurma telaşındayız.Biraz Tanrıcılık kopyacılığı yapıyoruz. Mevcut düzenden, meyli düzene giderken enlerimizi bulma telaşındayız. Ben ile bin benlik arasında yürek nerde?
-Beyinle kalp arasında gönül nerde? Bütün bu sorgulayışlar nefsi olana bizi sürükler.Akıl mı kazanır yoksa beyin mi? Şimdiye kadar bütün insanların yaptıklarına baktığımızda akıl hep kazanmış, hep akli olanlar çok olmuştur.Keza nefsi ,hissi olanlar hep aklın peşinde ve çoğu insanda onu geçip özsel lider olarak kalmıştır.
-......Eşruhluluğu bilim açıklayabilir mi ? Bilim bu ince çizgiyi açıklamak konusunda çaresiz kalmış.
-Her insan ince nefs üstüne kurulu bir dünya çeşnisidir.Bu bağlamda baktığımız her insan içsel bir hazine.İçsellik insanın dışı kadar net değil.Dışsallığı doyuran çok şey var. Keza iç çocuğun açlığı her bireyse farklı kimlik bunalımları ortaya çıkarır.Bu karmaşa da eşruhluluğun sağlıklı olması beklenemez. Kendini bilen en büyük bilgedir.Kendine dost olan en büyük dosttur. Kendine aşan en büyük kaşiftir. Kendimizle barışık olan en iyi savaşçıdır. Bu kendini buluşlardan sonra mevcut içsel doyumlarımızı başkası ile paylaşma serüvenidir. Bu serüveni hızlandıran duygu ve ilgilerdir
-Bütün bu sonlar eşruhun denklemini çözer.Ve bizi bize tanıştırır.Bizi eşruhumuza tümler.
