Gönül kapını açarak İçinde saklayıp, en yüksek makama oturttuğun Her şey,neden giderken bir şeyleri alıp götürüyor ? Üstelik tam kabuk bağlamışken yaralarım. Oysa şimdi Eksik yanlarıma denk düşen Bütün boşluklarımı dolduracak kum taneleri Mümkün olduğu halde,nasıl oluyor da Bu ölümcül boşlukları dolduramıyor bilmiyorum? Kimbilir,varlığım gibi Yokluğumun farkında değil di belki yüreğin. Bu kadar kör müydü gözlerin ? Yoksa,sırf ucuz olduğu için tercih edilen Üçüncü sınıf oteller gibi Yol geçen hanımıydı gönlün ,fark edemedin ! Aslında, Kanlı bir gömleği sırtımdan sıyırıp atar gibi Gözden çıkararak tüm geçmişi Yürümekti belki gecikmişliğim. Onca yol,onca durak, dağ tepe aştıktan sonra Lanetlenmiş kasırgalara karşı koyamayan Göçebe gönlünün fırtınalı bulutlarından Alev alev yanan yangınlarıma düşen yağmurların Bıraktığı serin damlalarla, Önce ıslandı,sonra çok üşüdü !... Haberin var mı ? Sonunda öldü aşk !
