Ben senin sıkıntılı günlerinin oyuncağı olmuşum demek, aslında sende bana en sıkıntılı günlerimde gelmiştin. Bu bir tesadüf müydü? Yoksa hala düşünürüm içinden çıkılmaz yozlaşmış hikaye gibi kalp kalbe karşıdır derdin, belki buydu, doğru olanı bilemedim.
Dedimya ben bir kördüğüm olmuşum, bir yanda sevgin, bir yanda çaresizliğim, ne güzel günlerimiz olmuştu bazen kızıyorum sana neden bu duruma geldik yada neden ben ikinci planda kaldım, bilinmez olan içinden çıkamadığım soruların başında bu var hep kendime sorup, sorup, cevabını alamadığım bu işte.
Ne yapacağımı şaşırmış bir vaziyetteyim şimdi, sanki çıkmaz bir sokakta yol arıyorum sayki hayal görüyorum, içimi ısıtan sevdandan şüphe etmeye başladım son günlerde bana sakın deme, insan kendinden şüphe eder mi diye ediliyormuş, işte bak karmaşalığımın sonu bu gittim gittim çıkamayorum, belki bu nasıl anlatsam, bazen insan isterya ol demeyi keşke öyle bir kudretim olsada ol deyiversem, ne mi isterdim tabiki seninle olmayı, ve senin yanında o güzel dakikakların hiç bitmemesini .
Son günlerde bana bişeyler oluyor düşünmek isteyipte düşünemiyorum ne yapmak istediğimi biliyorum ya da ne istediğimden kendimin bile haberi yok, sensizlik içimi darlatıyor boğuluyorum bu şehirde, senin olmadığın yerlerde nefes almak bile zorlaştı, şarkıları bile seni hatırlatıyorsa seviyorum, herşeyin sonu gelmiş, sanki sanki elveda hayat demelerdeyim sanada belli etmek istemiyorum ama üzüldüğüm o eski zamanlarda sabahları telefonla arardın,
en azından ardan çok ay geçti bekledim çok bekledim, ararsın uykumdan uyandırırsın diye bekledim, inan çok bekledim söyle bana% çok mu gördün bu kadar sevinci? Ama aramadın aramadın canın sağ olsun, sen arama ben sana yine yazarım hosçakal umudum umutsuzluğum...
