Seni sevdiğimde daha yakın oldum diğer sevgilime, Diğer sevgilim benden hiç bir şey istemedi. Hep verdi, hep aldım. Onun için seni hep onunla kıyasladım. “ Neden bitmek tükenmek bilmiyor kaprislerin ve isteklerin.” Dediğim zaman çok az oldu amma, O sevgiliyi bulduktan sonra, sen daha çok huzur veremeye başladın bana.
Sana kavuşunca her şey çok güzel oldu ilk zamanlar. Sonraları bazen beni anlamadın. Belki de ben seni anlayamadım. Çözmeye çalıştım, dünyanın en karmaşık problemi gibiydin, çözemedim. Üzüldüm, üzdüm seni çok zaman, Üzmek istemediğim halde. Anlaşılamamıştım ya, sen beni anlayamamıştın ya hani, onun için seni anlamaya dahi çalışmadım.
Zamanımın çoğu hep seninleydi aslında, ama ukalalığım dan, ve şımaracağından sana bunları anlatamadım. Halbuki ne vardı seni şımarta bilseydim, senin hakkın değil mi benim yanımda şımarmak? Başkalarının yanında şımarsan daha mı iyi olurdu? Olmazdı. Sen benim sevgilimdin, sadece benim yanımda şımarmalıydın. Ama ben senin şımarmana bile izin vermedim.
Ne zaman diğer sevgilime kavuştum, kırk yaşımda, seni daha iyi anlamaya başladım. Ona olan sevgim, kendime olan saygım ve sana olan sevgimdi aslında. Sevmeyi yeni öğrenmiştim.
O her şeyin kendisine ait olduğunu, bana ait hiç bir şeyin olmadığını öğretti ilkin. Emanetti sahip olduğum her şey, benim zannetmiştim, ben, senelerce. Onları hoyratça kullanmamalıydım, korumam gerekti. Sahibine teslim ederken, hiç birisi benden şikayet etmemeliydi.
Emanetlere ihanet etmemek gerekti. Sahibine borcumdu onlar benim, sağlam ve güzel aldığım gibi, benden razı olarak teslim etmeliydim hepsini. Hem sahibi olan o yüce sevgili, hem de emanetleri benden razı olmalılardı.
Seni daha çok ihtimam göstermem gerektiğini çok geç anlamıştım.
Seni bana emanet edene saygımı, şükranımı, yeni öğrenmiştim. Sen bana Yüce sevgiliden Emanet Sevgilisin. Günün kutlu olsun.
Sadece bir gün olmamalı seni mutlu etmem gereken günler, bir günle sınırlı kalmamalı, biliyorum artık. Hediyeler değildi senin istediğin, tek taş yüzükler, balolar, eğlenceler değildi biliyorum artık. Hep güler yüz, hep anlayış, hep tatlı söz ve mutluluktu biliyorum.
Seni eskisinden, balaylarından daha çok seviyorum biliyor musun? Sen benim en yüce sevgilimden emanetsin.
Günleriniz bayram sevinci gibi, sevgiliye kavuşma sevinci içinde geçsin. Hep mutlu olun ve hep mutlu edin sevgili okuyucularım.
