Canlılığını yitirmiş bir yer var yüreğimde Seni ve aşkını öldürüp gömdüğüm. Beni örseleyen, Varlığına alışamayıp,yokluğuna katlanamadığım Kangren olmuş, habis bir yara gibi İçimden söküp atamadığım Düşündükçe nedenlere boğulduğum Günleri aylara,ayları yıllara sardığım Kapkara bir kin yumağına dönen Beni benden alan, sonra yerlere çalan senler Ve asla kendimi af edemeyeceğim benler. Sana, koşulsuz inanışlarım Aşk adına adanışlarım. Neydi ki sanki aşk? Ruhumun en büyük yanılgısıyla Ateşin ortasındaki yangınlıklarımın sonunda yaşanan Sığlık ve kırgınlıktan başka Sonunu bilmeden düştüğüm gözlerinin gamzelerine Söyle kimler düştü benden başka Daha kimlere dokundun kim bilir şeytan tüyünle Oluru olmazı aldın hoyrat gönlüne. Kirlettin yüreğini …
