Duygularım parladı, dizginlerde zapt etmez Cana musallat oldu beni bırakıp gitmez Depremler durulsa da artçıları hiç bitmez _Köz düşürür böğrüme içten içe yakıyor, _Uzatmıyor elini bana öyle bakıyor.
İçimdeki hasretin ayyuka çıktığında Taşmayan volkan gibi özümü yaktığında Her batan güneş ile ufuktan baktığında _Sürükleyip peşinde pervasızca çekiyor, _Koklatmıyor gülünü bana öyle bakıyor.
Aşamam engelleri, dizde derman kalmadı Kucak açıp beklerken rüyama da gelmedi Günden güne eriyip bittiğimi bilmedi _Gönlümün bahçesinde ceylan gibi sekiyor, _Giyinip de alını bana öyle bakıyor.
Kaptırmışım kendimi, çırpındıkça batarım. Yâre olan sevdamı söyleyemem yutarım. Aşkın gözü kör diye ona ışık tutarım _Yağmur yağmaz gönlüme şimşek neden çakıyor, _Esirgiyor dilini bana öyle bakıyor.
Mahir mihmandar olmuş, Mecnun, Ferhat Kerem’e Neden merhem olmadın tuz bastın hep yarama Senin gibi zalime bir çift sözüm var ama _Geçti gitti gençliğim hasret belim büküyor, _Hayalimin gelini bana öyle bakıyor.
