Sitemle kanatlanır ruhumdan beyaz kuşlar Bitmek bilmezken gurbet, nasıl biter bu kışlar Rüzgâra sabır saldım, gözlerimden döküldü Hüzünlü bir yağmurun ertesinde bakışlar
Dert dağında dolanan yalnız ceylan say beni Elem ateşten gömlek, yanıyorum vay beni
Islanmış kirpiklerim bir kilim nakışında Aşığın karanfili göğsüne takışında Hercai gönüllü yar, sen denizi özlerken! Ben ağlıyorum nazlı dereler akışında
Kalbin payitahtında başköşeye koy beni Selam bile yok yardan, yanıyorum vay beni
Ömür denen heyula, dağlardan aşar oldu Yoruldu kervanımız, yollardan düşer oldu Âlem bana, ben sana, vurgundum biliyorsun Ters döndü çarkı felek, bağrımı deşer oldu
Kıskanırdı her zaman; Güneş seni, Ay beni Şimdi karanlıktayım, yanıyorum vay beni.
Vicdan dileniyorum sonbahar sabahında İğde yapraklarında, bir mazlumun ahında İki elim yakanda yankılanacak sesim Seni haykıracağım dünyanın son anında
Islanmış kirpiklerim bir kilim nakışında
Aşığın karanfili göğsüne takışında
Hercai gönüllü yar, sen denizi özlerken!
Ben ağlıyorum nazlı dereler akışında
Kalbin payitahtında başköşeye koy beni
Selam bile yok yardan, yanıyorum vay beni
Yüreğine eline diline sağlık Filiz Hanım. Saygılarımla.
